زندگی نامه مجاهد نستوه مرحوم استاد حاجی حسین داد امینی از قوم راموز :

فشرده ای از زندگینامه حجة الاسلام والمسلمین الحاج استاد حسین داد امینی “رح”

حجت الاسلام و المسلمین الحاج استاد حسین داد امینی فرزند ملا حسین بخش در سال 1312 ه.ش در قریه قول نوکر راموز ولسوالی مرکز بهسود ولایت میدان وردک در یک خانواده مذهبی، محب اهلبیت و اجتماعی متولد شد.
ملا حسین بخش پدر ایشان یکی از بزرگان و متنفذین قوم راموز بود که اکثر اوقات زندگی اش را وقف در خدمت گذاری برای مردم اش کرده بود و اکثر قضایا و اختلافات ذات البینی را حل و فصل میکردند، هیپچ تصمیمی در سطح قوم و منطقه بدون حضور و نظری ایشان گرفته نمیشد، استاد حسین داد امینی اولین فرزند ملا حسین بخش بود ازین لحاظ مورد ناز و شفقت همه اعضای خانواده قرار داشت و در کودکی همرای پدر در مراسم و مجالس قومی و منطقوی شرکت میکرد.
الحاج استاد حسین داد امینی بعد از دوران طفولیت بنا به تصمیم خانواده جهت فراگیری علم و دانش راهی مدرسه ” مرکز فراگیری علوم دینی” گردیده و علوم مقدماتی مانند صرف، نحو، منطق، معانی، بیان و بدیع را در نزد استادان نامدار و چیره دست آن عصر هر یک حضرت آیت الله الحاج غلام رضا مشهور به حاجی آخوند زریافته که یکی از عالمان بزرگ و مشهور آن زمان در سطح مناطق هزارجات بود و همچنان از حجت الاسلام و المسلمین محمد نبی آخوند کربلای و حجت الاسلام والمسلمین محمد نبی آخوند میخکوره در زادگاه اش فرا گرفت. الحاج استاد حسین داد امینی بنا به علاقه مندی و زکاوت که در آموزش داشت توانست به مدت کوتاه بیک سخنور خوب و طلبه ممتاز مبدل گردد. او از همان ابتدا در مراسم های دینی و مذهبی شرکت کرده و بحیث یکی از سخنرانان و واعظان اصلی منبر میرفت از همین لحاظ توانست خیلی به راحتی و زمان کوتاه جایگاه خاصی میان جامعه روحانیت و مردم منطقه پیدا نمایند و در مجالس و مراسم ها در کنار اساتید شان رسما از جانب مردم دعوت میشدند.
الحاج استاد حسین داد امینی بعد از فراگیری علوم ابتدائیه جهت فراگیری سطوح عالیه و ادامه تحصیلات اش بنا به علاقمندی خودش و تشویق خانواده و اساتید بزرگوار شان زادگاه اش را مجبورا ترک کرده و راهی کابل شدند.
الحاج استاد حسین داد امینی در شهر کابل بعد از سپری نمودن موفقانه امتحان ورود به سطوح عالیه جهت تداوم تحصیلات شان شامل مدرسه علمیه مدینة العلم تحت زعامت حضرت آیت الله العظمی تقدسی و مدرسه علمیه جامعة الاسلام که تحت زعامت حضرت ایت الله العظمی محقق کابلی بودند گردید.
الحاج استاد حسین داد امینی سطوح عالیه را چون جلدین رسائیل، کفایة الاصول و مکاسب را در نزد آیات عظام هریک تقدسی و کابلی فراگرفت، اندیشه پویا و کاوشگر، مناعت طبع و اصالت که در خود باوری اش تجلی میکرد از او یک شخصیت وارسته و پیشگام در عرصه علمی و اجتماعی و همچنان معتمدی راستین برای مردم ساخته بود، و از طرفی هم اقامت ایشان در کابل همزمان شده بود به جرقه های انقلاب علیه حکومت آن زمان که ایشان نیز خود را در قبال مردم و جامعه اش مسئول دانسته و در قبال دفاع از ارزش های اسلامی و هویت انسان محوری سهم بارز داشت.
ایشان مزایای انقلاب، نوع تولید روحیه بیدارگری و تعقل گرائی و خرد را باالترتیب از علامه بلخی، علامه مبلغ، استاد مصباح و محمد عالم که فیلسوف زمان اش بود حاصل کرد و همچنان موج جوشش و همسوئی با جوانان، هدایت و ارشاد را از آیت الله واعظ بدست آورد که در واقع شخصیت علمی و روحیه مبارزاتی با نارسائی ها و نابسامانی های اجتماعی و دینی الحاج استاد حسین داد امینی در این دوره تکون به رسید و مزایای انقلاب را از نزدی علامه بلخی کمائی کرد و یک عالم انقلابی ومربی جهاد شد، از علامه مبلغ روح بیدارگرئی واز استاد مصباح تعقل گرائی و خرد از دانشمند وفیلیسوف زمان محمد عالم جوشش و همسوئی با جوانان و از آیت الله العظمی واعظ هدایت و ارشاد را حاصل نمود، در واقع شخصیت عمیق علمی و روحیه استوار مبارزاتی الحاج استاد حسین داد امینی در برابر نارسایی ها و نابسامانی های اجتماعی و دینی در این برهه حساس زمانی شکل گرفت، امری که از ایشان عالمی عامل، پرچمداری بی باک و مبلغی نستوه در پیام آسمانی و روحیه بیدارگری جامعه ساخت.الحاج استاد حسین داد امینی در زمان انقلاب و اشغال کشور توسط ارتش سرخ شوروی سابق و گروه های نیابتی آنها جهت دفاع از تمامیت ارضی، نوامس ملی و و داشته های دینی و عقائید اسلامی با دیگر سران جهاد و مبارزان آزادی چون استاد عزیزالله شفق، علامه مبلغ و بصیر مالستانی ارتباط فکری و عقیده تی محکم داشت و در سال های 1356-1357 ه ش موضع گیری های مسلحانه اش را با روی کرد توجیدی و بت شکنی بعنوان آخرین استراتژی دعاع لیه دشمنان دین و وطن به گزینیش گرفت. الحاج استاد حسین داد امینی روحیه ای شهامت و شجاعت را در کابل از علامه بلخی حاصل کرده بود و در دره های بهسود و میدان علیه دشمنان و متجاوزان به اکمال عمل رسانید.ایشان یکی از بنیان گزاران انقلاب و رهبران قوت های مردمی بهسود بود، او مجاهدین را هم روحیه مقابله و توان مبارزاتی میداد و هم رویه و سلوک برخورد با مردم و اسیران جنگی را در قالب شریعت اسلامی و اخلاق انسانی می آموزاند، سخنرانی های آتشین و راهگشای را ایراد میکردند که باعث عزم و جزم بیشتر مردم در صف مجاهدین میشد، ایشان هم اهل سلاح و سنگر بود و هم اهل فلاح، هم اعتبار مردمی داشت و هم اقتدار علمی که همین اوصاف او را به یک رهبر مدبر و یک سر لشکر غیور و جسور در بهسود و میدان مبدل ساخته بود، او با مجاهدین و همکاران همراهش در فتح بهسودین، جلریز و نرخ سهم بارزی داشته و الی سال 1365 ه ش و فتح کامل ولایت میدان وردک با اقتدار در کنار مجاهدین ایستاد.
الحاج استاد حسین داد امینی بعد از برگشت به بهسود و آغاز مبارزات آزادیخواهانه علیه متجاوزین ازینکه میدانست حصول علم و دانش پایه اصلی و اساسی پیشرفت و رهائی از جهل و نادانی مردم و جامعه میباشند آغاز به ایجاد مراکز علمی و فرهنگی نمودند که با همکاری و هماهنگی کامل با حجت الاسلام حاجی غلام علی رضای مشهور به ” حاجی رئیس” ،حجت الاسلام عبدالعزیز غواصی، حجت الاسلام حاجی حسن رضا مستضعف، استاد علی گل فاضلی و انجنیر اسدالله در سال 1362 هجری شمسی مدرسه علمیه امام صادق “ع” برای اولین بار در تگاب راموز تاسیس نمودند که امر با وصف شرایط حساس سیاسی کشور مورد تشویق تمامی بزرگان سران جهاد و مردم منطقه قرار گرفت و با همکاری این بزرگان الحاج استاد حسین داد امینی ضمن فعالیت های نظامی و جهادی وظیفه تدریس در مدرسه متذکره را نیز عهده دار بودند و همچنان در همین سالیان با همکاری دیگر بزرگان بهسودین مدارس چون مدرسه علمیه امام علی “ع” در حصه اول بهسود، مدرسه علمیه فیضیه در پاب هلمند بهسود، مدرسه علمیه شهید بلخی در بادآسیاب بهسود، مدرسه علمیه حضرت قائم در درنه جوی بهسود ومدرسه علمیه قول خویش در حصه اول بهسود را نام گرفت.
طوریکه قبلا نیز اشاره شد الحاج استاد حسین داد امینی در قریه قول نوکر ولسوالی مرکز بهسود زندگی میکرد و خانه و کاشانه اش آنجا بود. این قریه در حدود 32 کیلومتری شمال غرب مرکز ولسوالی در ارتفاع 2،762 متر از سطح بحر قرار گرفته است و دو رود خانه ای هلمند از سمت جنوب و ترگنگ از سمت غرب این قریه امتداد یافته است که با تفاوت ارتفاع زیاد نمیتوان از آب این دریا ها برای کشت و زراعت استفاده کرد، مردم این محل جهت آب آشامیدنی و آبیاری زمین های زراعتی شان از چشمه ها و ناور های موجود در قریه استفاده میکند که هرگز کافی نبوده و تعدادی از باشندگان این قریه را مجبور به ترک محل اجدادی شان کرده اند که امروزه تعدادی زیادی از اهالی ای قریه در شهر های بزرگ داخل کشور چون کابل و هرات و یا هم بیرون از کشور در پاکستان و ایران و تعدادی هم در کشور های اروپائی مسکن گرفته است الحاج استاد حسین داد امینی نیز ازین امر مستثنی نمانده و در بهار سال 1365 ه.ش همراه با خانواده اش با کمال افسرده گی با اقوام، برادران و سرزمین نیکان اش خدا حافظی کرده و از زادگاه اصلی اش را ترک و به ولسوالی پنجاب ولایت بامیان قریه نرگس زمین اندکی را خریداری کرده و استقرار میابند، گرچند ظاهرا ایشان ازین قریه کوچ کرده ولی هیچگاه از مردم و اقوام اش دور نبوده و در همه مراحل زندگی و تصمیم های بزرگی منطقوی و قومی حاضر میشدند و خانه و داشته های پدری اش هنوز هم در این قریه پا برجا بوده، برادر زاده ها، پسران کاکاها و یک پسر ایشان تا هنوز در این قریه زندگی دارند.
الحاج استاد حسین داد امینی در پنجاب نیز به زود ترین فرصت در خدمت مردم قرار گرفت و از سال 1366 ه.ش الی 1372 ه.ش بحیث رئیس قضا ولسوالی پنجاب و از سال 1372 ه.ش الی 1377 ه.ش بحیث ولسوال این ولسوالی در خدمت مردم این مرز و بوم ایفای وظیفه کردند.
الحاج استاد حسین داد امینی از سال 1377 ه.ش بعد در مدارس علمیه مشغول تدریس و ترویج علوم حوزوی پرداخت که مراکزی چون مدرسه علمیه امام مهدی “عج” در تگابرگ پنجاب، مدرسه علمیه باقر العلوم در گهدر پنجاب، تدریس سطوح عالیه در مدرسه علمیه سنگریز و تربلاق پنجاب یاد نمود، که در این راستا ما شاهد طلاب و دانشمندان زیادی هستیم که در نتیجه تلاش الحاج استاد حسین داد امینی در منزلت بلند علمی و فرهنگی رسیده است و از افتخارات بزرگ امروز جامعه ما میباشند.
الحاج استاد حسین داد امینی در سال 1332 ه.ش که در اوائیل سن جوانی اش قرار داشت بنابه علاقه و محبت که با اهلبیت نبی اکرم “ص” داشت با پای پیاده راهی سرزمین عراق و ایران جهت زیارت نجف اشرف، کربلای معلا، کاظمین، سامرا و مشهد الرضا “ع” گردیدند و همچنان دوبار یکی در سال 1343 ه.ش و دیگری در سال 1381 ه.ش جهت زیارت کعبه شریف و مدینه منوره و ائیمه اهل بقیع در عربستان سفر نمودند.
الحاج استاد حسین داد امینی برعلاوه ای فعالیت های سیاسی، اجتماعی، علمی و فرهنگی که در فوق تذکر یافت وظیفه سنگین وثاقت و وکالت از مجتهدین زمان اش را نیز عهده دار بودند که بطور نمونه میتوان گفت وکیل تام الاختیار حضرت آیت الله العظمی محقق کابلی جهت رسیدگی به امورات دینی و وجوهات در ولسوالی های بهسود و پنجاب و همچنان وکالت رسیدگی به مشکلات عقیدتی و دینی از حضرت آیت الله الظمی حکیم از نجف اشرف و امام خمینی رحمة الله علیه از جمهوری اسلامی ایران را داشت.
الحاج استاد حسین داد امینی همواره در خدمت مردم و جامعه محروم مناطق مرکزی داشته و در راستای حل مسائیل اجتماعی، سیاسی، دعاوی حقوقی و جرائیم فعالیت های گسترداه ائی را انجام داد، او در سالهای 1366 و 1367 عضو هئیت صلح در مناطق مرکزی بود که در همه ولسوالی ولایات بامیا، ارزگان، غزنی و بهسودین سفر داشتند و دستاورد های خوبی را نیز برای آرامش مردم و منطقه به ارمغان آوردند.
الحاج استاد حسین داد امینی سر انجام به تاریخ 9 عقرب سال 1395 ه.ش به عمر 83 سالگی در شهر کابل دیده از جهان بست و پیکر ایشان در سرزمین آبائی اش واقع قریه قول نوکر راموز ولسوالی مرکز بهسود بخاک سپرده شد.